ทั้งอลาสต้าและโนว่านั้นเป็นหมาที่คนอื่นไม่รู้ที่มาที่ไปมากนัก เพราะนอกจากที่มีใครก็ตามถามเจ้าหมาสีดำตัวนี้คาบรูปภาพมาจากไหน และคาบมาทำไม ก็มีเพียงเสียงเห่าเท่านั้นที่พอจะเป็นคำตอบได้ มันไม่ใช่ทั้งภาษาหมา และภาษามนุษย์ แต่เป็นภาษาของปีศาจ พอเห็นหมาสีดำคาบรูปเดินผ่านทางไป วันต่อมาหมาขนสีทองราคาดูแพงก็จะคาบรูปอีกกรอบกลับมานั่งที่เดิม มันดูเหมือนจะเป็นหมาบ้านที่ถูกดูแลดีสุด ๆ แต่ยังไงเวลาถามว่ามันมาจากที่ไหน ก็มีเพียงแค่เสียงเห่าเบาหู มันไม่ใช่ทั้งภาษาหมา และภาษามนุษย์เช่นกัน แต่มันคือภาษาของชาวบนสรวงสวรรค์ และพอนานวันเข้า ลูปที่หมาสีดำคาบรูปเดินไปกลับ กับเจ้าหมาขนทองคาบมานั่งสลับกันไปเรื่อย ๆ บนท้องถนนก็จบลง เมื่อผู้คนเริ่มเห็นว่ามีบุคคลทรงประหลาดมานั่งแทนที่หมา ทั้งเสื้อผ้าและรูปร่างคล้ายมนุษย์ หากวันใดที่มนุษย์หมาขนทองมานั่งพร้อมกับกรอบรูปสีดำ ผู้คนจะรู้จักมันในนามของ ’โนว่า’